Kariyer kavramı öldü, iş hayatında “düşük ücretli-geçici-iş dönemi” başladı.

Forbes’in haberine göre, ABD kökenli danışmanlık şirketleri Millennial Branding ve Payscale’in işbirliği ile gerçekleştirilen araştırmanın istatistikleri, “kariyer” kavramını gerilerde bıraktığımızı kanıtlıyor.

Yaşanan global ekonomik durgunluk mu “kariyer” kavramını öldürdü?

Yoksa, herhangi bir şirkette kariyer yapmaya derin bir inanç beslemeyen Y jenerasyonu, ekonomik krizin de tuz biber ekmesiyle “kariyer”i öldürme kararı mı verdi?

Bu soruları sormamın nedeni, Y Jenerasyonu” Hakkında Bilinmeyenleradlı makaleyi yazarken Y Jenerasyonu hakkında yaptığım araştırmalar ve kendi çevremde gözlemlediklerim. Makaleden 1-2 alıntı yapayım:

“Para, Y Jenerasyonu’nun  1 numaralı motivasyon sebebi değil!”

“Her yıl Amerika’nın en büyük 500 şirketinin açıklandığı Fortune 500 adlı listeyi duymuşsunuzdur.  Bugün, listedeki şirketlerde çalışan Gen Y oranı sadece %7. Çünkü Gen Y, bu şirketlerle çalışmak yerine kendi işini kurmayı tercih ediyor.”

Bazı Gen Y üyeleri ise maaştan ziyade, şirketin politikalarından memnun olmadıkları için sürekli iş değiştiriyor. Örneğin Silikon Vadisi’nde bu durum yoğun olarak yaşanıyor.

Sonuç:

1)30 yıl aynı yerde çalışılan dönemler geride kaldı. O yüzden, özellikle eski kuşak mensuplarının, iş değiştirmek isteyen gençlerin üzerine fazla gitmemesi yerinde olur. Sonuçta şirketler de önceki kuşakların dönemlerine oranla, çok daha “etik değerlerden yoksun”.

2)Yine önceki kuşakların söylemi olan “istese iş bulur, işe burun çeviriyor” ya da “bu işsizlikte işi bırakıyor, kıymetini bilemedi, hata yapıyor” anlayışını zihinlerden atmak gerekiyor!

Uzayda yaşamıyoruz… O halde neden hep şirketi değil de şirketin çalışanını “kıymet bilemeyen” taraf olarak değerlendiriyoruz?

-Donanımlı ya da donanımsız fark etmez, insanlar ne kadar çabalasa da network (torpil) olmadan iş bulamıyor.

-Bazen insan torpilsiz de olsa iş bulabiliyor ancak işin yukarıda bahsettiğim “etik değerlerden” yoksun bir yer olduğu ortaya çıktığında (=maaşları ödememek, sosyal hakları sağlamamak, piyasadaki işsizliği çalışana karşı bir silah olarak kullanıp sömürünün dozunu arttırmak, mobbing ve daha niceleri)

Bir zamanlar uzun işsizlik dönemleri ve istemeden de olsa kısa süren iş değiştirmeler yaşamış biri olarak hala aklım, “işsizliğin sıkıntısını yaşayan gençlerde”. Asla o günlerdeki psikolojimi unutamıyorum. İş bulmak için insanüstü çabalarım ve insan kaynakları şirketlerinin düzenbazlığı olan naylon iş görüşmeleri yüzünden yitip giden zamanım, moralim… O dönemde (3 yıl önceydi) 9 ay kadar çalıştığım yerdeki yöneticinin, aylarca psikolojik mobbing uygulaması ve sonunda çalışanlarına fiziksel şiddet uygulayan bir canavara dönüşmesi. Bunları nasıl unutabilirim? (Kendimin de bir Y Jenerasyonu üyesi olduğunu belirtmemde fayda var.)

Böyle bir piyasada, kariyerin ölmesi çok da olumsuz bir şey değil diye düşünüyorum. Neyse ki, Y Jenerasyonu’nun iş hayatında değiştireceği daha pek çok şey var.

Pekiiii “kariyerin ölümü” hakkında siz ne düşünüyorsunuz?

Reklamlar

Kariyer kavramı öldü, iş hayatında “düşük ücretli-geçici-iş dönemi” başladı.” üzerine 3 yorum

  1. Şirket yöneticilerindeki ‘Biri gider biri gelir.’ anlayışı hiçbir zaman ölmeyecek. Haliyle daha duygusal olan Y ve daha da duygusal olan Z jenerasyonu bu abilerimizin işlerini daha da zorlaştıracaklar.

    Ha kariyer mi? O öleli çok olmadı mı ya? (özel sektörde)

  2. Geri bildirim: Kariyer kavramı öldü, iş hayatında “düşük ücretli-geçici-iş dönemi” başladı. | Dağ Medya

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s